KURBAĞA İLE ÖKÜZ

Evvel zaman içinde Zühtü saman içinde

Yaprak göl üstünde, kurbağa yaprak üstünde

Bir türkü tutturmuştu kurbağa, zaten tek türküsü vardı

Orta göl yöresinden vraklama çığırmaktaydı

Baktı karşıda koskoca bir öküz oturmuş gölde

“Oy anam!” dedi, “Şu ihtişama bak, bu nasıl bir gövde ?

Ben de şöyle olsam bana nasıl hasta olur bütün hatunlar

Hem de her açıdan, zenci kurbağalar bile kıskanırlar”

Dedi  “Öküz olma programı başlatmalıyım

Acı yok, azmetmeliyim, başarmalıyım”

İki kulaç attı öküze yanaştı

Selam verdi sual etti

Dedi “Nasıl öküz olunur? “

Öküz eydür “Öküz olunmaz, öküz doğulur”

Ancak belki taklit olabilir, istenirse öğüt verilebilir

Kurbağa dedi “Çekirgen olurum, buyrun dinliyorum”

“Yaz” dedi öküz, “Artık vraklamak yok, böğüreceksin

Unutma, mağarada doğdun, bununla gurur duydun

‘Ben de isterem’ dir düsturun, araba sürerken karıştır burnun

Balık, şarap yakışmaz, delikanlı kebaptan şaşmaz

Bir eş, iki metres seni keser, yakalanırsan iki tane patlat yeter

Her konuda fikrin olsun aldırma kimle tartıştığına

Uğraşma fazla, çok konuşursa sık bacağına”

Kurbağa duraladı, hayretle ağzını araladı

“Ben” dedi kekeledi, “Yapamam bu dediklerini”

Öküz kızdı, “O zaman beni ne konuşturuyorsun!” diye bağırdı

Gaz çıkardı suyun altından, alabora etti kurbağayı kabarcıklarlan

Can havliyle yüzdü kurbaga geriye, karar verdi haline şükretmeye

Boşa gitmesin olanlar bir hayat dersi alsın kalanlar

Dedi : “Öküz işte abi başka söze ne gerek var”.

Emre 2006