Kaldığı yerden devam eden SÖZLER. Çıkan kısmın özeti yok çünkü zaten özetlenecek birşey yok.

     -   Galiba yine iş bana düşüyor.
     -         Ne işi?
     -          Her zamanki gibi ben...
     -          Ha bak doğru her zamanki gibi sen.
     -          Buna takılmadan söylemem lazım. Bugünlerde ya da son  
          günlerde. Yani çok şey değil ama ben ... Ben pek iyi diilim.
     -         Öyle mi?
     -          Dalga geçme.
     -          Yok canım bence sen iyisin ama asıl ben belki...
     -          Sen?
     -          Evet, ben.
     -          Senin bu garip hallerin, yani hiçbir şeye aldırmıyor gibisin  
          ama  bi taraftan da benim herşeyim sana, sanki. Ne biliim 
          işte yok o kim, yok şuna niye öyle dedin, ona niye baktın
          lafları, sonra hiç bi şey olmamış gibi yine içine kapanman...
     -          Ha, şu mesele...
     -          Bir mesele olduğunda anlaştığımıza memnun oldum.
     -          Ben yine konuşmama hakkımı kullansam?
     -          Eskiden bunlar hoşuma giderdi.
     -          Neler?
     -          Böyle işi hep şakaya vurman, esprilerin falan.
     -          Şimdi bana bir içki lazım işte.
     -          İçki mi? O da nerden çıktı şimdi?
     -          Sadede geliyorsun ya.
     -          Ne yani alkol almadan konuşamayacak mıyız bazı şeyleri?
     -          Aramızda hassas ve alınganlar var.
     -          A evet, unutmuşum. Duruma göre değişiyor ama.
     -          Beyaz mı?
     -          Ne beyaz mı?
     -          Şarap canım.
     -          Ben içmiyorum.
     -          Emin misin?
     -          Evet, içmiycem. Sen iç ama istiyorsan. Devam edebilir
          miyim?
     -          Neye devam edeceksin? Tebligata mı?
     -          Bak hiç komik değil biliyor musun. Bazı ciddi...
     -          Tamam peki, konuşmaya devam et ama bu başöğretmen
          tavrıyla değil lütfen...
     -          Kırıcı olmaya başlıyorsun.
     -          Ne kırıcılığı?
     -          Böyle konuşunca sen , iser istemez ne biliim işte.
     -          Yok yahu ağzımdan öyle çıktı işte
     -          Belki de önemli nokta bu senin ağzından çıkan sözler. Her
          neyse ben aslında şey demek istiyorum...
     -          Geçen akşamki Angora daha güzeldi.
     -          ?
     -          Şarap canım. Daha güzeldi diyorum.Hem bu yeterince soğuk
          değil. Ya pardon valla sen devam et n’olur.
     -          Yok sen şarap meseleni hallet. Ben beklerim.
     -          Valla özür dilerim. Çerez yesene...
     -          Mahsus yapıyosun di mi?
     -          Niye ki? Özür de diledim o kadar. Şöyle söylersem net olur
          gibi: Benim bu halim, senin tarafından kabul görmeyen, ya
          da en azından artık kabul görmeyen tabii halim..
     -          Bana hiç öyle gelmiyor. Sen değiştin. Ay insanda akıl
          bırakmıyorsun ya.
     -         Aman efendim rica ederim. Ama çok insanın aklını başından 
          aldığım söylenir.
     -          Yok böyle olmayacak .Kalkalım istersen Hem geç oldu.
     -          Yoo, geç falan değil. En iyisi ben bir daha özür dileyeyim ve
           seni dinlemeye devam edeyim.
     -          Bunu yapabileceğine emin misin peki?
     -          Evet.
     -          Pekala. Seninle güzel bir beraberliğimiz oldu.
     -          Yani bitiyor mu?
     -          Dinler misin? Lütfen bak zorlaştırma..
     -          Ha bitti yani o bakımdan şey ediyosun...
     -          !!!!!
     -          Tamam, tamam.
     -          Bi süredir sana ulaşamıyorum. Hoş belki de hiç ulaşamadım
          sana. Ama başlarda herşey başkaydı, farklıydı.Senin kendi
          dünyanı bana açman, bana farklı olduğumu hissettirmen,
          sürprizli hallerin, komikleliklerin... Hepsi çok hoştu
          güzeldi.Kendimi iyi hissettim. Güzel şeyler paylaştık.. Ama
          sen son zamanlarda farklı olmaya başladın.Kendi dünyan
          sadece sana ait olamay başladı sanki. Halbuki ben orda
          payım var sanıyordum.Ben sanki olağan bir ...Bunu tam ifade
          edemiyorum.
     -          Biraz şarap?
     -          Olabilir.
     -          Anladım.
     -          Ama ben daha...
     -          Peki o zaman da ben şeyi..
     -          Dinle beni. Sözünü unutma,  bırak bitireyim.
     -          Ne söyleyeceğimi mi unutmiim?
     -          Hayır. Aman ya işte onu da unutma asıl susacağına dair söz
          vermiştin onu unutma.Ben bu ilişki hep lay lay lom geçsin
          istemedim ki. Ben paylaşmak istedim herşeyi. Ben sanmıştım
          ki biraz daha rahat oluruz, daha doğal, ne biliim işte o şarkıda
          olduğu gibi olur olmaz nedenler, her yerde izlenmeler falan
          olmadan.
     -          Böyle mi oldu?
     -          Olmadı mı?
     -          Belki dediğin gibi “süreç içinde” yani yaşanalar insanları
          böyle... Bi noktada belki... Pardon ya susacaktım.
     -          Mersi. Bana artık öyle geliyor ki seninle şarkılarıni şarkıcıların,
          yazarların, dostların, hep tekrarladığın vazgeçilmezlerin
          arasında ben yok muşum gibi.
     -          Anladım.
     -          Çok anladığını sanmıyorum.
     -          Hesabı alalım m?
     -          Bak işte görüyosun di mi?
     -    Hayır ya o bakımdan diil de daha rahat konuşuruz sonra gibi.
          Ben öyle..

 

(DEVAM EDECEK)